• Açılacak bir sondaj kuyusundan elde edilecek toplam su verimi aşağıdaki şartlara bağlıdır:

1. 1. Akiferin cinsi, yani akiferin serbest, yarı basınçlı ya da basınçlı oluşu.
   2. Akiferin yapısı, yani homojen veya heterojenliği.
   3. Akiferin kalınlığı.
   4. Filtre konulacak seviyelerin iyi belirlenmesi ve uygun filtre seçimi.
   5. Çakıl zarfının iyi planlanması.
   6. Kuyunun iyi bir yıkama ve inkişaf işlemine tabi tutulması.
   7. Sorumu Jeoloji Mühendisi ve sondörün bilgi ve deneyimi.

• Yukarıda yer alan tüm bu bilgiler yapılacak olan jeolojik ve hidrojeolojik etüt raporlarından, kuyu inşası sırasında elde edilen verilerden ve aynı havzada açılmış diğer sondaj kuyularından veya sondaj çalışmalarına başlanmadan önce arazide yapılacak ön keşif ve gözlemlerden belirlenip derlenebilir. Bu işlem Jeoloji Mühendisi’nin görev ve sorumluluğu altındadır.

Statik Su Seviyesi:

• Serbest akiferlerde su ile doymuş bölgenin üst seviyesine veya sondaj kuyusuna pompa indirilmeden kuyuya indirilen ölçüm aletinin suya değdiği nokta statik su seviyesi olarak kabul edilir.

• Bir su havzasında beslenme şartlarının değişmesi veya çok fazla sondaj kuyusunun açılarak çalıştırılması nedeni ile statik su seviyesinde düşmeler gözlenmektedir.

• Bununla birlikte statik su seviyesi yağışlara bağlı olarak da değişiklik gösterebilir.

Dinamik Su Seviyesi:

• Açılan sondaj kuyusuna pompa indirildikten ve çalışmaya başladıktan sonra su seviyesinde düşme gözlenir (pompanın çekimi su seviyesini büker). Pompanın çektiği su ile kuyuya giren su arasında denge meydana gelerek, su seviyesinin artık düşmediği noktadaki derinliğine dinamik su seviyesi denmektedir.

Özgül Debi:

• Özgül debi akiferin değil, kuyunun bir özelliği olup önceden bilinmesi söz konusu değildir. Ancak aynı litolojiye, aynı iletkenliğe sahip havzada açılacak kuyuların özgül debilerinin birbirine yakın olması beklenebilir.

• Yakın çevredeki kuyuların özgül debi ortalaması alınarak kullanılacak filtre ve uygulanacak geliştirmeye göre bu ortalamanın (+,-) %10 değeri, açılacak kuyunun özgül debisi olarak değerlendirilebilir.

Korozif (Aşındırıcı) Su:

• Kuyudaki teçhizin filtreli bölümünün, korozyona (aşınmaya) karşı etkilenmesi kapalı tip borulardan daha fazladır.

• Korozyon teçhiz duvar kalınlığının 0,125 ve 0,25 inç değerinde incelmesine neden olarak kuyuya istenmeyen suyun girişi ya da kuyunun çökmesine neden olabilir.

• Çelik-Sac borulardaki aşınma PVC borulara göre daha fazladır.

• Eğer, suyun pH değeri 7’den küçükse, bu suyun asidik ve korozif özellikte olduğunu gösterir.

• Eğer, sudaki çözünmüş oksijen oranı 2 ppm (2 mg./lt.) miktarından fazla ise, su korozif demektir. Çözünmüş oksijen oranı, sığ su seviyeli kuyularda oldukça yüksek değerde olabilir.

• Suda çürük yumurta kokusu varsa Hidrojen Sülfid’in varlığından söz edilebilir. Bu maddenin sudaki 1 ppm.’den daha az bir miktarı dahi şiddetli korozyona sebep olur.

• Eğer, sudaki çözünmüş mineraller 1000 ppm.’den (1000 mg./lt.) fazla ise, suyun elektrik kondüktivitesi (EC) ciddi elektrolit korozyon yaratmak için yeterli düzeydedir.

• Eğer, suda 50 ppm. Oranında CO₂ mevcut ise, su korozif özelliktedir.

• Suda 500 ppm. Oranında klorid bulunması suyun korozif özellikte olduğunu gösterir.

İncrustant (Kabuk Yaptırıcı, Çöktürücü) Su:

• Kabuk yaptırıcı sular içerdikleri mineralleri, filtre yüzeyine ve filtre dışındaki formasyonun poroz (gözenekli) ortamlarına depolamaya eğilimlidirler.

• Zaman içerisinde buralarda depolanan maddeler, filtre ve formasyon boşluklarının her ikisinin de tıkanmasına neden olur.

• Sudaki pH değerinin 7,5’tan büyük olması, suyun kabuk yapma eğiliminde olduğunu gösterir.

• Yer altı suyundaki karbonat sertliği yaklaşık 300 ppm. Oranında ve 500 mg./lt.’den fazla ise kalsiyum karbonat birikimi yüzünden kabuk yapma olayı başlar.

• Eğer, suda 2 ppm. Oranında ve 0,5 mg./lt.’den fazla demir bulunuyorsa, demir çökelmesine bağlı bir kabuk oluşumu söz konusudur.

• Suda 1 ppm. Oranında ve 0,5 mg./lt.’den fazla manganez bulunuyorsa, magnezyum çökelmesine bağlı kabuk oluşumu söz konusudur.

Bakteriler:

• Bazı ortamlarda bulunan yer altı suyu, yapısı itibariyle çeşitli bakteriler içerebilir. Mevcut su içme suyu olarak kullanılması durumunda alınan örneklerin insan sağlığı açısından bakteriyolojik analize tabi tutulması gerekmektedir.

• Kimyasal analiz sonucunda bakteriler tespit edilemez.

• Yer altı sularında yaygın olarak demir bakterileri bulunabilir. Bu bakteriler filtre gözeneklerinde ve boşluklarda birikerek sıkıntı yaratabilirler.

• Demir ve manganezin okside olması ile jel kıvamında yapışkan maddelerin kuyu filtre açıklıklarında birikmesi sık görülen bir durumdur.

• Hızlanan mineralizasyon ve organizmaların etkisi ile kuyu filtrelerinde kısa zamanda oluşan birikintiler 3 aylık bir periyod sonunda kuyu veriminde %75’lik bir azalma meydana gelebilmektedir.